ARAMA SONUÇLARI

Antalya deyince aklıma gelen en önemli isimlerden biri de Hüseyin beydir.  

Kendisi, deneyimlerini ve Antalya’nın gelişimini sadece yakınlarıyla paylaşmakla kalmamış. 

Hüseyin Çimrin (1946), aynı zamanda bunları 18 kitapta belgelemiş olan önemli bir turizm düşünürü.

Tunç Bey, uzun zamandır Umman’dasınız? Yurt dışında yönetici olmanın tarifini yapar mısınız?
Umman’da çalışmaya başlayalı neredeyse 4 yıl oldu. Umman öncesinde de tamı tamına 3 yıl Mısır’da çalışmıştım. Yurt dışında yönetici olmak, ülkeden ülkeye, firmadan firmaya farklılık gösterir. Ben Umman’da Orascom’da çalışmaktan mutluyum, belki bir başkası aynı koşullarda Umman’da ya da bir başka ülkede çalışmaktan mutlu olmayabilir.

Sizlere, Turizm ve Çelebi’nin Antalya’daki yolculuğunu anlatmadan önce, kısaca Anadolu ve Antalya tarihinin kilometre taşlarından söz etmek isterim.

Mimar Zenon’un Aspendos’u 1800 yıl kadar önce ortaya çıkarmasından uzun bir süre sonra, 2008 yılında bir yeni Aspendos daha doğdu.
Adı Aspendos Arena.

Bergama kralı 2. Attalos, İ.Ö. 150 yılında güçlü donanmasının barınması için bu güzel şehri kurmuş.
Şehrin adını da kendi isminden esinlenerek Attalaia koymuş.
O zamanlarda ve ondan da eski Pamfilya döneminde şehri görmeye gelenleri turistten sayamayacağımız için, biraz daha yakın tarihimize bakmamız gerekecek.

İçinde efsanelerin de olsun. Biraz on binlerce yıllık tarihinden bahset.
Termesos, Likya, Perge, Klikya, Kolonoros derken biraz kafam karıştı da.

Anadolu’dan gelip geçen uygarlıkları, lise çağlarımda not baskısıyla savsaklayarak, hafızamın derinliklerine gömmüştüm. Justiniano Otelleri’nde yöneticiliğe başladıktan sonra, otellerin adını, kurulduğu bölgede 1500 yıl kadar önce yaşamış olan bir Bizans yazlık şehri olan Jüstinyen Polis’ten aldığını öğrendim.

Aspendos Tiyatrosu’ndaki konserde Rus askerleri seyredenleri büyüledi. \nUçan dansçılar, nerelerinden çıkarttıkları meçhul gür sesleriyle \naskerler bizlere, “Şimdi Rusya’da olmak vardı anasını satiim...” dedirttiler.

Klasik müzik konserlerine gitmeme inadım 42 sene sonra kırıldı. “O rahatsız taşların üzerinde uyur kalır, horlayıp turistleri rahatsız edebilirim” gibi, tedirgin edici savlar ileri sürmeme rağmen, kaçışım mümkün olmadı.